Επανορθωτικές – αισθητικές επεμβάσεις κατόπιν μαζικής απώλειας βάρους

Γράφει η
Όλγα Καξίρα
Πλαστική Χειρουργός, Συνεργάτις του ΜΗΤΕΡΑ

Γενικά, η απώλεια βάρους επί παχυσαρκίας συνεπάγεται βελτίωση της εικόνας του σώματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εν τούτοις, το αισθητικό όφελος δεν είναι τελικά το αναμενόμενο, λόγω της χαλάρωσης του δερμολιπώδους ιστού που συνοδεύει συχνά την αλλαγή της εμφάνισης προς μία λεπτότερη σιλουέτα. Η συγκεκριμένη δυσαρμονία οφείλεται συνήθως σε προϋπάρχουσα χαλάρωση, η οποία επιτείνεται συνεπεία της μείωσης του όγκου του υποδόριου λίπους, σε συνδυασμό με τον μαζικό χαρακτήρα που αυτή αποκτά, όταν ακολουθούνται εξαντλητικές δίαιτες ή προηγούνται βαριατρικές επεμβάσεις.

Ως επιβαρυντικοί παράγοντες θεωρούνται όσοι επιδρούν αρνητικά στην ποιότητα του δέρματος (όπως το κάπνισμα, οι αγγειακές και λεμφικές διαταραχές, η κακή θρέψη και οι αβιταμινώσεις, η προχωρημένη ηλικία κ.ά.), οι μεγάλες αυξομειώσεις βάρους σε προγενέστερες περιόδους και οι ραγάδες (όπως π.χ. επί κυήσεων), η έλλειψη φυσικής άσκησης κ.λπ.

Η αποκατάσταση της δερμολιπώδους χαλάρωσης και της συνοδού δυσμορφίας απαιτεί τη συμβολή πλαστικού χειρουργού, οι στόχοι του οποίου συνοψίζονται στα εξής:

1. Στην αφαίρεση της περίσσειας δέρματος και του λίπους που εμμένει παρά την απώλεια βάρους.
2. Στη διόρθωση του περιγράμματος και τη σύσφιγξη των διαφόρων περιοχών, αλλά και του σώματος εν συνόλω.
3. Στη σταθερή ανάρτηση των δερμοϋποδόριων ιστών προς διατήρηση του αποτελέσματος.

H εξατομικευμένη προσέγγιση της εκάστοτε περίπτωσης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη των προβλεπόμενων στόχων. Ως εκ τούτου, η διαδικασία επιλογής και ελέγχου των υποψηφίων για εγχείρηση θα πρέπει να είναι συστηματική και σχολαστική, προκειμένου:

1. Να διασφαλίζεται ότι τα συγκεκριμένα άτομα έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με τη μετεγχειρητική τους εμφάνιση.
2. Να αποκλείεται τυχόν ψυχική τους διαταραχή.
3. Να παροτρύνεται η διακοπή του καπνίσματος.
4. Να διορθώνονται τα συχνά χαμηλά επίπεδα λευκωμάτων, σιδήρου και βιταμινών Α, D, E και Κ.
5. Να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης θρομβοεμβολικών επεισοδίων.

Σε ό,τι αφορά τις χειρουργικές επεμβάσεις, τις κυριότερες από αυτές συνιστούν η κοιλιοπλαστική, η πλαστική βραχιόνων, η ανόρθωση μαστών, κορμού, μηρών και γλουτών, καθώς και η λιποαναρρόφηση.

Ωστόσο, λόγω της αναγκαιότητας εκτεταμένων παρεμβάσεων στην πλειονότητα  των περιπτώσεων, οι επεμβάσεις συνδυάζονται συνήθως σε δύο ή περισσότερα στάδια, με κριτήρια:

1. Τον σωστό σχεδιασμό των τομών.
2. Την αποφυγή υπέρμετρων τάσεων.
3. Τη γρήγορη ανάρρωση.
4. Τον περιορισμό των επιπλοκών.